1926
Auxilia (letterlijk hulptroepen) ontstond in 1926 in Frankrijk dank zij het initiatief van Marguerite Rivard, lijdend aan een zware beenderziekte. In die jaren was er (voor gehandicapten) helemaal niets voorzien inzake onderwijs of beroepsvorming. Zij startte met kosteloze, schriftelijke cursussen.
1935
Later werden ook in België (Wallonië), Spanje, Zwitserland en Italië, Auxilia-afdelingen opgericht. Vlaanderen startte in 1935 naar het Franse voorbeeld. Vrijwilligers stelden zich beschikbaar om gratis schriftelijk onderwijs te geven aan zieken en gehandicapten. Concreet betekende dit dat de leerling met een vaste leerkracht over de leerstof correspondeerde. Uiteraard bleven deze contacten niet beperkt tot de leerinhoud, maar groeide er ook een emotionele band; dit onderwijs per briefwisseling haalde zo velen uit hun gedwongen isolement.
Vanaf het begin werd Auxilia in Vlaanderen op autonome basis opgericht en ging haar werking uit van een christelijk-humanistische visie.
Door de jaren heen heeft deze geest zich verder gezet; men is wel van passief naar actief pluralisme geëvolueerd.
De werkwijze, het leren van een vrijwilliger via correspondentie, werd doorheen de jaren vaker losgelaten om de hulpvrager op individuele basis rechtstreeks te gaan helpen.
1980
In de jaren '80 van de vorige eeuw werden er vanuit de overheid middelen vrijgemaakt die het voor Auxilia mogelijk maakten voltijds personeel in dienst te nemen. Zo ontstond het nationaal secretariaat te Antwerpen waar enkele betaalde beroepskrachten de organisatie professioneel ondersteunden. Het secretariaat kreeg de taak de verschillende regio's die onder de naam Auxilia werkten, met elkaar te verbindend en de vrijwillige lesgevers te begeleiden. Ook de administratie die door de vrijwilligers werd verricht, verhuisde naar Antwerpen. |